Niet sociale media

Click for English version

Wie wil mij helpen? 

Ineens was er weer dat gevoel; opgesloten te zijn in een online bestaan. We communiceren met elkaar veelvuldig via sociale media. We ontmoeten elkaar in een kunstmatige, digitale omgeving en proberen elkaar met mooie plaatjes en mooie praatjes te laten zien en lezen hoe het met ons gaat. Ik vind de beelden die zodoende worden geschapen vaak erg rooskleurig, terwijl ik er zelfs soms aan mee doe.

No social media

Klik voor Nederlandse versie

Online existence

Suddenly there was that feeling again; being locked into an online existence. We often communicate with each other via social media. We meet in an artificial, digital environment and try to show how we are doing with beautiful pictures and sweet talk. I often find the images that are created in this way very rosy though I even participate in them sometimes. To be honest, I don't feel the need to share arguments and setbacks on social media. I like to share sensitive topics during an actual meeting.

Verwachtingen

Read in English

Al mijn hele leven ervaar ik dat anderen verwachtingen van mij hebben die ik niet waarmaak, terwijl ik verwachtingen die ik van mijzelf heb – zo goed en zo kwaad als dat gaat – vaak wel waarmaak.

Ik ben net vijfenzestig jaar geworden en vraag mij af of ik heel lage verwachtingen van mijzelf heb, of dat ik te veel wil voldoen aan de verwachtingen van de anderen. Zijn de verwachtingen van anderen niet een veronderstelling van mij, terwijl de anderen die verwachtingen helemaal niet hebben?

Expectations

Lees in het Nederlands

All my life I have experienced that others have expectations of me that I do not live up to, while I often live up to expectations that I have of myself – for better or worse.

I just turned sixty-five years old and wonder if I have very low expectations of myself, or if I want to live up to the expectations of others too much. Aren't the expectations of others an assumption on my part, while the others don't have those expectations at all?

Roken en regels

Read in English

Ken jij iemand die een leven lang niet heeft gerookt, de pure niet-roker dus? Ik niet en ik ken zelfs niet iemand die iemand anders kent die nog nooit heeft gerookt. De groep pure niet-rokers is in mijn beleving dus nog steeds klein, maar als ik kijk naar de effecten van het anti rook beleid, ben ik positief gestemd en ervan overtuigd dat er een generatie zal zijn waarin niemand ooit gerookt heeft. Een trend niet alleen in Nederland, maar ook wereldwijd.

Dit jaar ben ik 65 jaar. Ondanks het feit dat ik al decennialang niet rook, ben ik toch geen pure niet-roker. In mijn tiener jaren troffen wij - praatjesmakers en straatmaatjes, boefjes en ander gespuis - elkaar in een fietsenstalling van de plaatselijke lagere school. Rookwaren konden wij als minderjarige hangjeugd kopen door in de winkel te beweren dat het voor onze ouders was, of we haalden het uit een automaat. 

Roken was verleidelijk, het was stoer en gaf ons een status. Onze opvoeders raadde ons het roken af, maar wij werden makkelijk verleid en deden het gewoon stiekem. Mijn ouders stelde mij honderd gulden (50 Euro) in het vooruitzicht als ik voor mijn achttiende verjaardag niet gerookt had. Ik weet nog dat ik daarop reageerde met de woorden: “Het eerste wat ik van die honderd gulden koop is een pakje sigaretten.” Ja ja, een lekker puber was ik.

Maar ach, wie zal het niet herkennen; we konden makkelijk aan sigaretten komen. Ze waren er met en zonder menthol smaak, of we kochten tabak dat we een “pakkie shag” noemde. Het was meestal van het merk Samson of Drum. We leerden hoe wij daar met papieren vloeitjes van Mascotte of Rizla - al dan niet met plakrandje - “peukjes” van konden draaien. Iets dat je - net als fietsen en schaatsen - nooit meer verleert.

Nederlandse rookruimte

Roken was trendy. We kregen al vanaf onze jeugd de ruimte om te roken. De sigaretten stonden in de huiskamer op tafel in een glas en de visite kon er daar gerust eentje van opsteken. Roken in tv-programma’s en in films was normaal. In de trein en andere openbare gelegenheden mocht gerookt worden en waren kleine gedeeltes voor niet rokers bestemd. In restaurants mocht aan tafel gerookt worden. Er is zelfs een tijd geweest dat in het vliegtuig mocht worden gerookt en tijdens de film in de bioscoop. Dat is, meen ik, destijds verboden vanwege het brandgevaar en niet in eerste instantie uit gezondheidsoverwegingen. We kunnen het ons vandaag aan de dag bijna niet meer voorstellen. Roken werd langzaam maar zeker verheven tot een geaccepteerd en ogenschijnlijk blijvend fenomeen.

En nu, anno 2023, blijkt dit geaccepteerde fenomeen niet blijvend te zijn. In enkele decennia is men er onder andere in Nederland in geslaagd om de situatie om te draaien. Roken is weliswaar nog steeds niet volledig verboden, maar dan toch wel in openbare ruimtes. De verpakking van rookwaar vermeldt waarschuwingen en er staan vreselijke afbeeldingen op. Rookwaar mag niet meer overal verkocht worden en mag ook niet zichtbaar uitgestald staan. Sigarettenautomaten zijn uit het straatbeeld verdwenen en ook verkoop aan jongeren is verboden. Alhoewel ik het volledig eens ben met dit soort ontmoedigingsmaatregelen, kan ik mij ook voorstellen dat de roker zich zo langzamerhand een paria voelt.

Maltese rookruimte

Ook op het mooie eiland Malta - waar ik woon – ontwikkelt de overheid een rookbeleid. Hoe de regels binnen dat beleid precies zijn weet ik niet, of misschien weet wel niemand dat op Malta. Hoe dan ook, ik moet soms wel gniffelen om het (rook)gedrag van de Maltezers. Zo typisch mediterraan, waarbij men de regels in hun eigen voordeel interpreteert en aan de andere kant ook tolerant is en zoekt naar een oplossing die goed past bij de groep waar je op dat moment onderdeel van bent.  Als je geen onderdeel bent van die groep, zul je moeten leven met de oplossing die op dat moment door de groep is geaccepteerd. Als buitenlander - beter beschreven als buitenstaander - betekent dat, dat je je vooral moet leren aanpassen. Het maakte mij in de jaren dat ik hier woon, milder en minder opstandig tegen notoire overtreders van fatsoensnormen en officiële regels.

En hoe zit het dan met Malta’s rookbeleid? Het uitgangspunt is dat roken in Malta overal is toegestaan, behalve in openbare gelegenheden. Daarbij zijn wel wat onduidelijkheden. In de bus mag niet gerookt worden, terwijl het bij de bushalte wordt gedoogd. In de horeca mag niet gerookt worden, althans niet binnen in het gebouw. Buiten op het terras van het restaurant, of de bar mag wel gerookt worden, als dat terras niet is overdekt. 

Roken op een overdekt terras wordt in sommige gelegenheden wel weer gedoogd als het regent. Gelukkig regent het hier zelden. En dan zijn er ook de gelegenheden die een terras hebben dat niet alleen overdekt is, maar ook is afgesloten van de buitenlucht door verticale, plastic wandjes. Daar mag je dan weer soms wel en soms niet roken. Nou ja, nogal willekeurig en dus genoeg stof voor interpretatie en discussie. Bovendien wordt op het roken in de horeca niet of nauwelijks gehandhaafd, met als gevolg dat er steeds meer interpretaties van de regels ontstaan en een minderheid zich nog aan de officiële regels houdt.

Interessante situaties

Enkele voorbeelden van mijn ervaringen van hoe er in Malta wordt omgegaan met de regels omtrent het roken in de horeca.

• Ik ben in een restaurant en zit aan een tafel buiten op het terras. Het terras is afgesloten met een dak. Op zo’n terras mag volgens de geldende regels niet worden gerookt. Een paar tafeltjes verderop op een terrasgedeelte dat niet is afgesloten met een dak en waar dus gerookt mag worden, is een gezellige groep mensen. Op een gegeven moment staat een aantal mensen op en komt naast mijn tafeltje staan om daar een sigaret op te steken. Desgevraagd begrijp ik dat er aan hun tafel twee mensen zijn die niet willen dat er daar gerookt wordt.
  Het meest opvallende voor mij is dat men echt vindt dat het normaal is en dat ik hen het roken naast mijn tafeltje moet gunnen. Tja, het is wennen.
• Ik zit ergens op een terrasje van een restaurant en zit in het overdekte gedeelte. Er mag daar volgens de geldende regels niet gerookt worden. Iemand vraagt mij of ik mijn tafel met hem wil delen. Het is druk en ik vind het daarom prima, maar vraag om niet te roken. Diegene slaat mijn aanbod af en zoekt een andere tafel. Dan begint het plots te regenen en haast eenieder zich onder het overdekte terras. Zo ook degene die mij zojuist nog vroeg of ik mijn tafeltje met hem wilde delen en ik dat accepteerde mits niet rokend. Toen het echter regende en iedereen wilde schuilen, plofte diezelfde persoon aan mijn tafeltje en stak zonder het te vragen een sigaretje op. Ik leer er mee leven hoor en heb ook geen negatief oordeel over deze manier van omgaan met elkaar. Wel vind ik het interessant en boeiend om te zien hoe dit zo gebeurt.
• Dan zijn er ook nog de rokers die aan hun tafeltje binnen niet mogen roken en daarom naar buiten komen om daar staande tussen de mensen die buiten op het terras zitten te gaan staan roken. Dat mag als het buitengedeelte van het terras niet is overdekt, maar het ziet er toch vreemd uit.

De manier waarop hier omgegaan wordt met regels voor roken in de horeca is halfslachtig. Het is hinken op twee gedachten. En weet je, ik vind het eigenlijk ook allemaal prima, want in dit land, dit mooie Malta, kun je nog zelf iets bedenken en op allerlei gebied een beetje om de regels heen werken. Ook hier veel regels hoor, maar weinig handhaving. Dat voelt als vrijheid. Het is hier vaak slecht geregeld, of zelfs helemaal niet geregeld, maar er zit dan ook niet te pas en te onpas een institutie op je nek die lastige vragen stelt.

Het doet mij denken aan mijn tiener jaren, waar ik ook lekker kon rommelen met de regels en waar het gezin als institutie wel een belangrijke waarde had, maar waar ik, zolang ik geen domme dingen deed, wel mijn eigen gang kon gaan.


© Markant / april 2023

Smoking and rules

Lees in het Nederlands

Do you know someone who has not smoked for a lifetime, so the pure non-smoker? I don't, and I don't even know anyone who knows anyone else who has never smoked. In my opinion, the group of pure non-smokers is still small, but when I look at the effects of the anti-smoking policy, I am positive and convinced that there will be a generation in which no one has ever smoked. A trend not only in the Netherlands, but also worldwide.

Leven in het moment

Hier en nu

De volgende zin schreef ik weliswaar zelf, maar het zou ook een citaat kunnen zijn:

“Ons leven speelt zich af waar we op een gegeven moment zijn. Daar gebeurt het, want daar zijn we. Ons verleden is voorbij, onze toekomst is een mogelijkheid die aanstaande is. Dus leef hier en nu ……” Eenvoudig toch, maar hoe doe je dat dan? 

Zeg ja tegen nee zeggen

Read the English version

Hoe sterk moet je band met iemand zijn voordat het vanzelfsprekend is om op een verzoek van diegene onbezwaard “nee” te mogen zeggen en als je “nee” zelfs zonder motivatie wordt gerespecteerd?

Say yes to say no

Lees de Nederlandse versie

How strong should your bond be with someone before it's natural to unencumbered say "no" to someone's request; and if your “no” is respected even without motivation?

Verbinden in verloven

Heb ik Szilvia gevraagd ons te verloven? Ja, dat heb ik gedaan, omdat ik het zo graag wil. Toch weet ik dat dat niet door iedereen begrepen gaat worden, dus laat ik eens wat licht doen schijnen. Voor wie zich betrokken voelt…….

Zwerven

Uitzicht vanaf mijn penthouse terras in St. Pauls Bay

In 2017 vertrok ik naar Malta en ben daar gaan wonen in de plaats Bugibba. Samen met mijn vriendin Szilvia begonnen wij ons Bed & Breakfast.

Alleen zijn als basis of als keuze

Ik kan heel goed alleen zijn

Mij, mijzelf en ik….. Hoe leuk is het om het in je eentje prima naar je zin te hebben? Ik heb altijd beweerd: “Ik kan heel goed alleen zijn, ik vind het heerlijk om alleen te zijn”. En dat was en is het grootste deel van de tijd ook waar.

Toch betekent dat niet dat ik altijd alleen WIL zijn, maar dat ik het wel KAN. Dus dan is samen zijn niet de noodzakelijke basis, maar een keuze als invulling van mijn bindingsangst bijvoorbeeld.

Mis niet deze Kerst

Al van kinds af aan had ik niet zo veel op met het Kerstfeest. Van mijn jongste jaren herinner ik mij niet waarom het mij niet zo raakte. In mijn puberjaren kwam ik er wel achter. Ik had (weer) iets waar ik tegen kon zijn. Daarna kwamen er nog vele jaren waarin ik het Kerstfeest braaf vierde, omdat iedereen het nou eenmaal leuk vond en ik geen spelbreker wilde zijn. 

Mijn Kerstboodschap van het jaar 2021

Engelse versie

Dit is mijn Kerstboodschap van 2021 en die is voor ieder mens die geïnteresseerd is in hoe ik in het leven sta.... 

Wat een jaar!

2021 was een zéér bewogen jaar voor iedereen en dus ook voor mij. In mijn leven is er meer gebeurd dan ooit tevoren in een jaar. Mijn onvergetelijke mooie herinneringen aan mijn vader die dit jaar honderd jaar zou zijn geworden. Mijn broer die de dood aanvaardde en een dierbare vriend die onverwacht verongelukte; mijn lieve vriendin Szilvia die naar Mexico vertrok en waarbij het nog onduidelijk is of en wanneer wij elkaar weer zullen zien; de wereld in een greep van een onbegrijpelijke pandemie; en ook ben ik nog een keer verhuisd, wat ineens totaal onbelangrijk voelt. Het is zéér turbulent en die turbulentie is nog lang niet afgelopen.....

Zo zijn er de ouderdomskwaaltjes die zich beginnen op te dringen en merk ik ook dat de kring van mensen om mij heen slinkt. Mensen verdwijnen uit mijn leven door enerzijds de dood en door anderzijds het verlies aan verbinding door een complexe samenhang van allerlei redenen. Per saldo wordt de kwaliteit van de verbinding in mijn kring per persoon wel steeds groter en mijn liefde voor de mensen in mijn kleinere kring steeds dieper. 

Mijn kring

De mensen in mijn kring, worden ook minder divers. Vroeger paste er veel meer mensen in mijn kring met als gevolg dat er ook tegenstellingen en wrijvingen waren, maar die bleven onuitgesproken of gingen verloren in oppervlakkigheid, zodat de kring in stand bleef. Verlies van mensen uit mijn kring vond ik ongewenst, want het gaf mij het idee dat anderen mij dan een vreemde eend in de bijt vonden. Niet de kwaliteit, maar de kwantiteit van mijn kring vond ik belangrijk, met als gevolg dat er allerlei schijnrelaties/schijnverbindingen ontstonden. 

In 2021 heb ik gemerkt dat dat aan het veranderen is. Sommige vriendschappen en familiebanden worden hechter andere verwateren, of lijken zelfs niet meer te bestaan. 

Mijn moraal

De basis van alles waar ik al een heel leven voor sta is als volgt.

1. Ik houd van iedereen, maar kan mij onmogelijk met iedereen verbinden. 
2. Ik heb respect voor iedereen en van mij mag iedereen er zijn, daar ken ik geen uitzonderingen op. 
3. Iedereen mag individuele keuzes maken, ook als ik die keuzes zelf niet zou willen maken. 
4. Ik ben bereid verantwoordelijkheid te nemen voor keuzes van mensen en ik aanvaard de consequenties van keuzes en van het gedrag van mensen. Ik houd van mensen, ook als hun gedrag mij niet aanstaat. 
5. Ik oefen geen macht uit over anderen en ik dwing mensen niet iets anders te kiezen, of zich anders te gedragen. 
6. Ik probeer mensen te overtuigen van waarom ik vind dat zij een andere keuze, of een ander gedrag zouden kunnen overwegen, maar uiteindelijk laat ik elk mens in haar/zijn waarde. 
7. Ik ben geen rechter, ik ben geen aanklager en ook ben ik niet de beul. Daar zijn anderen voor aangesteld. 

Deze alles omvattende zeven punten samenvattend: "Ik ben een levend mens die vanuit nederigheid, mijn medemens onvoorwaardelijk lief heeft en iedereen met open vizier benadert."

Verdeeldheid van de mensheid

De wereldbevolking is al sinds mensenheugenis verdeeld in verschillende groepen, zoals religie, ras, etniciteit, welvaart. Deze verdeeldheid zal nog talloze eeuwen blijven bestaan. Ik geloof wel dat er ooit een moment zal zijn waarbij wij blijvend allen één groep zijn. Geen verdeeldheid meer en iedereen leeft met liefde en met respect samen met elkaar. De beste schatting die ik momenteel kan maken over wanneer het zo ver zal zijn, is dat ik dat in elk geval helaas niet ga meemaken. 

Dat voelt wat triest, maar toch ook realistisch. Het voelt ook wat eenzaam, omdat het vinden van gelijkgestemden niet makkelijk is. En dat is er in 2021 niet makkelijker op geworden, want er is wereldwijd opnieuw een verdeeldheid ontstaan en die gaat dit keer in beginsel over de soevereiniteit van de mens. De volgende vragen zijn hierbij aan de orde:

1. Zijn er grenzen aan de integriteit van het menselijk lichaam en zo ja welke? 
2. Wie mag beslissingen nemen over het lichaam van een levend mens? 
3. Is er zelfbeschikking bij keuzes maken over jouw gezondheid, en over jouw dood? 
4. Bestaat er recht op geheimhouding van de status van jouw gezondheid? 
5. Bij alle bovenstaande vragen geldt de vraag wanneer gaat het groepsbelang boven het individuele belang en wie mag dat beslissen? Met andere woorden: "Wie heeft de controle over de levende mens en/of over haar/zijn lichaam?" 

De hamvraag

Er dreigt dus een blijvende splitsing binnen alle al bestaande groepen, waarbij de hamvraag is wie de macht heeft, of krijgt over de controle van het menselijk individu. Deze nieuwe verdeeldheid zal een grote invloed hebben op de samenstelling van de kring van mensen om ons heen. 

Hoe dan ook: ik weet geen antwoord op die hamvraag. Ik ga daar - God zij gedankt - ook niet over. Als ik zou willen, kan ik waarschijnlijk elk scenario verdedigen met wetenschappelijk onderbouwing en weten dat er ook andere scenario's wetenschappelijk zijn te onderbouwen.

Het gaat al heel lang niet meer over de wetenschap met alle onderbouwde feiten. Het is een politieke kwestie geworden en daardoor ook een strijd. Ik verdiep mij dus niet langer meer in de feiten, want daar zijn onnoemelijk veel andere mensen al mee bezig en ik heb daar echt niets zinnigs aan toe te voegen. 

En wat de politiek betreft, ..... (tja, zucht, ....) ik zwijg liever, maar laat ik dan alleen dit zeggen: "Voor mij is uitsluitend van belang dat de nieuwe verdeeldheid een feit is. Het gebeurt en het zal hoogstwaarschijnlijk weer heel lang zo blijven."

Mijn boodschap

En nu is het bijna Kerstmis 2021. Ik zie de mensen in die sfeer worden opgenomen. Een fijn gevoel. Fijn ook om - als wij alvast een beetje vooruitkijken naar het volgende jaar - weer nieuwe perspectieven te zien en al dan niet haalbare voornemens. 

Mijn gedachten tijdens deze dagen gaan in aller eerste instantie uit naar de mooie mensen in mijn kring waar ik hiervoor over schreef. Zij zijn mijn toeverlaat en bij hen kan ik zijn wie ik ben. Dank voor alles wat jullie voor mij willen betekenen. Sorry voor alles waarbij ik iemand teleurstelde.

Laten wij ons realiseren dat wij alleen gezamenlijk vooruitgang kunnen maken. Achteruitgang en stilstand dreigt als wij onze verbinding verder verliezen. Onze grote uitdaging is om de verbinding te herwinnen met een groeiend aantal mensen op onze planeet en met een groeiende behoefte aan controle die onze intrinsieke vrijheid bedreigt. Onze soevereiniteit en ons zelfbeschikkingsrecht is in het geding.

Verder weet denk ik iedereen dat wij door onze overconsumptie de Aarde uitputten. Wij moeten ons consumptiegedrag dus drastisch veranderen. Het kan niet anders. Wij zijn het verplicht aan de dieren, maar ook aan elkaar. 

 

Aan de leiders van de wereld zou ik willen vragen: "Waarborg de soevereiniteit en het zelfbeschikkingsrecht van elk levend mens."

Dit is mijn Kerstboodschap en ik heb geen waarheid verkondigd. Deze boodschap is niks meer of minder dan een persoonlijk inzicht. Ik ken de waarheid niet. Ik zeg wel eens: "Wie zegt de waarheid te kennen, is de waarde van die waarheid daarvoor al uit het oog verloren...." 

Verkondig elkaar liever waar je onzeker over bent. Deel je twijfels en stel elkaar vragen, in plaats van alle antwoorden te weten en ook nog eens te begrijpen." Wees lief, terughoudend en geef ruimte voor een gesprek. Alleen samen maken wij een samenleving. Dat geldt voor iedereen en dus ook voor mij.

Ik wens alle lezers een geweldig Kerstfeest toe. Vier het feest van het Licht in het licht van elkaars ogen.

© Markant - TrefMij december 2021

My Christmas message of 2021

Nederlandse versie

 

This is my Christmas message of 2021 and it is for everyone who is interested in my life....

What a year!

2021 was a very eventful year for everyone and therefore also for me. More has happened in my life than ever before in a year. My unforgettable beautiful memories of my father who would have reached the age of 100 this year. My brother who accepted death and a dear friend who died unexpectedly; my dear friend Szilvia who left for Mexico and where it is still unclear if and when we will see each other again; the world in the grip of an incomprehensible pandemic; and I've also moved again, which suddenly feels completely unimportant. It is very turbulent and that turbulence is far from over.....

2021 is the year of farewell

Read the Dutch version

This year I am little or not productive. Nothing comes out of my hands. I roam around, rarely meet people and the days are all the same.

“Are you happy?” I asked myself. I realize that I have a good life and that I feel happy. Yet there is something about this year that is very different from other years. This year is a year of saying goodbye.

2021 is het jaar van afscheid nemen

Read the English version

Dit jaar ben ik weinig of niet productief. Er komt niets uit mijn handen. Ik zwerf wat rond, ontmoet zelden mensen en de dagen lijken allemaal op elkaar.

“Ben je gelukkig?”: vroeg ik aan mijzelf. Ik realiseer mij dat ik een goed leven heb en dat ik mij gelukkig waan. Toch is er iets met dit jaar wat erg anders is dan andere jaren. Dit jaar is namelijk een jaar van afscheid nemen.

Vaccinatie vluchtelingen

English version 

Trainen voor lange afstand zwemmen!

Ik woon op Malta en wil nog wel eens naar het vaste land van Europa.

Zwijgrecht

Onze privacy is in het geding, maar hoe belangrijk vinden wij dat eigenlijk nog? 

Verenig en heers

 English version

Mijn positie in het ongeluk en het verdriet dat de mensheid aan het overkomen is:

• Onderling respecteren van individuele vrijheid en zelfbeschikking
• Geen vaccinatie plicht (in zijn algemeenheid)
• Geen bewijs van gezondheid voor meer rechten
• Er is geen absolute waarheid; vanuit respect in de dialoog begrip kweken