Toen ik 68 werd

 

De laatste jaren dacht ik vaak aan hoe 70 jaar worden zou voelen, maar vooral ook aan hoe het zal zijn om het echt te zijn. “Ach dat duurt nog wel even” hield ik mij dan voor. Maar daar onder lag wel het gevoel dat het maar zo ineens voorbij kon zijn. Een onwerkelijk gevoel, dat indruist tegen mijn van kinds af aan vermoede onsterfelijkheid. Geen besef van het begin, noch van het einde. Leven en beleven was en is mijn motto en blijft dat liefst ook zijn, het hoeft niet op te houden, het mag nog heel lang door.

Maar ja, als mijn tijdsbesef vertraagt en mijn wijsheid in een niet gewilde strijd, wel de troefkaarten dreigt te hebben, dringt de realiteit zich aan mij ongevraagd op.

Ik werd 68, een geschenk van wie of waar dan ook. Mijn beste verjaardag die ik mij herinner.

Familie bezoek

Een bijzondere reis waarvan hier verslag

Mijn zus Gemma werd dit jaar 70 jaar en nodigde onze familie uit voor een partijtje in Nijmegen op zondag 30 november. Dat was feitelijk een familie reünie. Ik vind die familie bijeenkomsten heerlijk en 70 jaar worden is ook een hele mijlpaal en ik dacht daarom na om naar dat feest annex familie reünie te gaan. Ik had niet veel gelegenheid rond die tijd, dus zocht ik naar een lang weekend trip.

Het was een fijne kans om elkaar weer eens te treffen en bij te praten. Het werd duidelijk: ik zou naar Nederland gaan en we zouden elkaar op het feest in Nijmegen zien. Mijn oudste dochter met de kleinkinderen en ook mijn zoon zouden aanwezig zijn; mijn jongste dochter zou er niet zijn, want zij was in Zuid-Amerika.

Wat kan je het beste geloven als je je niet meer kunt herinneren wat er echt is gebeurd?

Zijn dromen echt bedrog

Als het geen broers waren geweest, was het heel anders afgelopen, want in hun jeugd gebeurde er iets zeer bijzonders, dat zij als broers geheim hadden gehouden, omdat ze bang waren dat men hen niet zou geloven en omdat zij zelf ook nog steeds niet weten wat ze moeten geloven. In twintig jaar echter werd het steeds moeilijker om niet toch achter de waarheid aan te gaan.

De jongens schudden elkaar de hand. We gaan er voor zeiden ze. Onderweg, in de auto, merkten zij op dat het aankomende week twintig jaar geleden was dat hun vader op onduidelijke wijze overleed. Zouden zij vandaag dan eindelijk te weten komen hoe het echt is gebeurd?

Uit

 

Waar liefde en vriendschap niet langer meer passen

Waar passie blijft lonken, maar het verbond is verdwenen

Daar rest nog waardig afscheid te nemen

Daar is een toekomst in ere te vieren

 

© September 2024 - TrefMij

Beschermengelen

Engelse versie

Een week geleden schreef ik over een kitten die opgesloten zat onder de motorkap van een auto en die uiteindelijk kon worden gered met de hulp van omstanders. De kitten had geluk dat ik haar hoorde. En toen....

Guardian angles

 Nederlandse versie

A week ago I wrote about a kitten who was trapped under the hood of a car and who was eventually rescued with the help of bystanders. The kitten was lucky that I heard her. And then....

Negen levens

 

Wat ik hoor

Wie kent het nou niet, het geluid van een huilende kitten? Het kan me zo raken. Het voelt als dat ik iets moet doen, terwijl ik ervaar dat ik er niet altijd wat aan kan doen.

Van de week was ik ’s avonds thuis aan het werk. Lekker op mijn Maltese balkonnetje dat vanaf de eerste verdieping uitkijkt over de haven van Msida in Malta. Plotseling werd mijn aandacht getrokken door zo’n huilende kitten. Waar ik woon is het heel bijzonder om het geluid van katten te horen. Het is namelijk een drukke weg langs een jachthaven. Katten en vooral kittens, zouden immers in no time worden dood gereden. Ik stond op en stak mijn hoofd door het balkon raam om te kunnen vaststellen waar dat kitten geluid vandaan kwam. Ik kon dat vanaf mijn balkon niet vaststellen.

Ella het poezenkind

 

Het poezenkind zo klein en kwetsbaar nog

Ontwapenend teder, vindt veiligheid op schoot

Onnozel als een kleuter doet wat niet mag, toch

Ze piept hem door een gaatje, op weg naar haar achtste sloot

Echte liefde

 

Het verleden dragend, wachtend op straks

Daar tussen speelt mij zich af, passief en laks

Niet weten wat ik wil, twijfels en onrust

Niks te verwachten, geen passie, geen lust

Precious spring

In Malta's embrace, spring unfolds its delight,

Where azure skies meet seas so crystal bright.

Beneath the sun's warm and gentle caress,

Nature awakens in a colorful dress.

 

Fields burst forth in a vibrant array,

Blossoms dance in the breeze, having their say.

From Valletta's walls to Gozo's serene shore,

Nature paints a canvas we cannot ignore.

 

Citrus groves perfume the air with their bloom,

While wildflowers flourish, dispelling gloom.

Azure waters beckon, inviting and clear,

Whispering secrets only springtime can hear.

 

As the sun dips low in the golden west,

Malta's springtime beauty is truly blessed.

In every hue, in every scent that's unfurled,

Spring in Malta is a precious, vibrant world.

© TrefMij april 2024

De verlossing nabij

 

De verlossing nabij

Als liefde is lijden

Met herhalende pijn

Wat blijft dan te bevragen

De verlossing nabij

© TrefMij februari 2024

 

Vrij en blij

Read English version

Fladderend ga ik door het leven. Zonder wezenlijk doel anders dan mij vrij en blij te voelen, zoals vogels en vlinders doen. Dat lukt mij het best door in het moment te zijn, en door te genieten van de kleinste dingen die vaak grootser zijn dan ze ogen. Onderweg op de scooter en stoppen om prachtige bloemen van dichtbij te bekijken. Op een strand door de branding lopen en het zand tussen m’n tenen door voelen glijden. Op een terrasje een praatje maken met een onbekende. Maar ook zittend op een steen, hoog boven een oneindig lijkende horizon van water, het volgende verhaal schrijven.