
Het verleden dragend, wachtend op straks
Daar tussen speelt mij zich af, passief en laks
Niet weten wat ik wil, twijfels en onrust
Niks te verwachten, geen passie, geen lust
Ik vertel iets. Ik dicht iets. Ik deel iets wat mij raakt. En jij? Tref míj.

Het verleden dragend, wachtend op straks
Daar tussen speelt mij zich af, passief en laks
Niet weten wat ik wil, twijfels en onrust
Niks te verwachten, geen passie, geen lust

Kijk, een biertje vind ik vooral lekker als het écht warm is. Op zwoele avonden past mij meer een wit wijntje. Zo plof ik die dag weer ergens neer op een terrasje. Het is nog zonnig, maar ik voel de avond al in aantocht. In die overgang van een warme dag naar een zwoele avond lijkt het me ineens een goed idee om sinaasappelsap te bestellen.
![]() |
Alweer 9 jaar geleden arriveer ik op het eilandje Malta in de Middellandse zee, om mij daar te vestigen. Opgewonden en enthousiast begint daar mijn avontuur en het voelt zo goed. Alles nieuw en alles anders. Nieuwe mensen, andere cultuur en andere waarden en normen. Een gunstig klimaat, zowel financieel als meteorologisch.

Already nine years ago, I arrived on the small island of Malta in the Mediterranean Sea to settle there. Excited and enthusiastic, my adventure began there, and it felt so good. Everything new and everything different. New people, a different culture, and different values and norms. A favorable climate, both financially and meteorologically.
De laatste jaren dacht ik vaak aan hoe 70 jaar worden zou voelen, maar vooral ook aan hoe het zal zijn om het echt te zijn. “Ach dat duurt nog wel even” hield ik mij dan voor. Maar daar onder lag wel het gevoel dat het maar zo ineens voorbij kon zijn. Een onwerkelijk gevoel, dat indruist tegen mijn van kinds af aan vermoede onsterfelijkheid. Geen besef van het begin, noch van het einde. Leven en beleven was en is mijn motto en blijft dat liefst ook zijn, het hoeft niet op te houden, het mag nog heel lang door.
Maar ja, als mijn tijdsbesef vertraagt en mijn
wijsheid in een niet gewilde strijd, wel de troefkaarten dreigt te hebben,
dringt de realiteit zich aan mij ongevraagd op.
Ik werd 68, een geschenk van wie of waar dan ook.
Mijn beste verjaardag die ik mij herinner.
![]() |
| Een bijzondere reis waarvan hier verslag |
Er zijn van oktober tot april echter geen rechtstreekse vluchten tussen Malta en Nederland. Ik boekte daarom een overstap vlucht naar Sevilla en vanaf Sevilla naar Eindhoven. Beide vluchten op 27 november. Ik moest in Sevilla wel 7 uur wachten op mijn aansluitende vlucht. In Nederland had ik mijn overnachtingen al geregeld en ook mijn vlucht terug had ik al geboekt. Op 1 december zou ik vanaf Eindhoven met een overstap in Belgrado naar Malta reizen. In Belgrado moest ik wel 9 uur wachten op mijn vlucht naar Malta. Vliegend reizen is vooral wachten.....
Lees mijn ongelooflijke reisverslag....

Als het geen broers waren geweest, was het heel anders
afgelopen, want in hun jeugd gebeurde er iets zeer bijzonders, dat zij als broers geheim hadden gehouden, omdat ze bang waren dat men hen niet zou geloven
en omdat zij zelf ook nog steeds niet weten wat ze moeten geloven. In twintig
jaar echter werd het steeds moeilijker om niet toch achter de waarheid
aan te gaan.
De jongens schudden elkaar de hand. We gaan er voor zeiden
ze. Onderweg, in de auto, merkten zij op dat het aankomende week twintig jaar
geleden was dat hun vader op onduidelijke wijze overleed. Zouden zij vandaag dan eindelijk te weten
komen hoe het echt is gebeurd?
Waar liefde en vriendschap niet langer meer passen
Waar passie blijft lonken, maar het verbond is
verdwenen
Daar rest nog waardig afscheid te nemen
Daar is een toekomst in ere te vieren
© September 2024 - TrefMij

Een week geleden schreef ik over een kitten die opgesloten zat onder de motorkap van een auto en die uiteindelijk kon worden gered met de hulp van omstanders. De kitten had geluk dat ik haar hoorde. En toen....

Wie kent het nou niet, het geluid van een
huilende kitten? Het kan me zo raken. Het voelt als dat ik iets moet doen,
terwijl ik ervaar dat ik er niet altijd wat aan kan doen.
Van de week was ik ’s avonds thuis aan het werk. Lekker op mijn Maltese balkonnetje dat vanaf de eerste verdieping uitkijkt over de haven van Msida in Malta. Plotseling werd mijn aandacht getrokken door zo’n huilende kitten. Waar ik woon is het heel bijzonder om het geluid van katten te horen. Het is namelijk een drukke weg langs een jachthaven. Katten en vooral kittens, zouden immers in no time worden dood gereden. Ik stond op en stak mijn hoofd door het balkon raam om te kunnen vaststellen waar dat kitten geluid vandaan kwam. Ik kon dat vanaf mijn balkon niet vaststellen.

Ontwapenend teder, vindt veiligheid op schoot
Onnozel als een kleuter doet wat niet mag,
toch
Ze piept hem door een gaatje, op weg naar haar achtste sloot